accéder au contenu

Emio Greco | Pieter C. Scholten

Emio Greco en Pieter C. Scholten, choreografen en oprichters van ICK, ontmoetten elkaar in 1995. Al snel kwamen ze tot de vaststelling dat ze een gezamenlijke lacune ervoeren in het danslandschap van dat moment. Naast het virtuoze lichaam aan de ene kant en het conceptuele lichaam aan de andere kant, misten ze er een plek voor het intuïtieve lichaam. Het lichaam dat in beweging is en dat van nature in staat is vanuit zichzelf meerduidige betekenissen te generen. Greco en Scholten voelden de noodzaak om een nieuw dansvocabulaire te ontwikkelen waarin plaats is voor kwetsbaarheid en voor de fysieke impulsen van het lichaam. Voor beide choreografen is de zoektocht naar een nieuwe dramaturgie van het lichaam een belangrijke drijfveer voor hun dansproducties.

In 1995 creëerden Greco en Scholten hun eerste gezamenlijke werk: de solo Bianco, die het eerste deel werd van de trilogie Fra Cervello e Movimento (tussen brein en beweging). In datzelfde jaar schreven zij het manifest De 7 Noodzakelijkheden met 7 dansprincipes en de invloed daarvan op het lichaam en de toeschouwer (zie hieronder).

In 1996 richtten ze het dansgezelschap Emio Greco | PC op, waarvoor zij niet alleen choreografieën maakten, maar waarmee ook onderzoeken, debatten en educatieve projecten werden opgezet. In 2009 lieten Greco en Scholten al deze activiteiten opgaan in het Internationaal Choreografisch Kunstencentrum (ICK), waarbinnen zij op structurele wijze ruimte konden bieden aan talentontwikkeling, educatie en onderzoek. Van 2014 tot en met 2018 waren Emio Greco en Pieter C. Scholten tevens directeuren van het Ballet National de Marseille (BNM).

Emio Greco (IT) volgde zijn dansopleiding aan het Centre de Danse International Rosella Hightower in Cannes en begon zijn danscarrière bij het Ballet Antibes Côte d’Azur. Van 1993 tot 1996 danste hij in het werk van beeldend kunstenaar en regisseur Jan Fabre en van 1996 tot 1998 werkte hij aan verschillende producties samen met de Japanse choreograaf Saburo Teshigawara. Pieter C. Scholten (NL) studeerde drama en regisseerde aanvankelijk theatervoorstellingen over historische personages zoals Oscar Wilde, Yukio Mishima en Pier Paolo Pasolini. Hij werkte met verschillende choreografen als dansdramaturg. In 1995 ontwikkelde hij de Dance Instants, korte work-in-progress projecten voor choreografen en dansers.

Na de internationaal succesvolle dansproducties die Greco en Scholten tussen 1996 en 2001 samen maakten, verlegden zij met hun dansgezelschap hun grenzen tijdelijk naar opera, muziek en film. Voor het Edinburgh International Festival regisseerden ze twee opera’s, Orfeo ed Euridice en The Assassin Tree. In samenwerking met Toneelgroep Amsterdam maakten ze de voorstelling Teorema.

Diverse interdisciplinaire projecten leidden tot de productie van een drieluik geïnspireerd op Dante’s La Divina Commedia: HELL (2006), [purgatorio] (2008), you PARA | DISO (2010). Meer recente werken die zich weer vooral richten op de dans zijn ROCCO (2011) en Le Corps du Ballet (in 2011 gemaakt met Les Ballets de Monte-Carlo, in 2013 met Het Nationale Ballet en in 2015 met het Ballet National de Marseille).

Met het locatieproject Addio alla Fine tijdens het Holland Festival 2012 werd de serie Het Lichaam in Opstand gelanceerd, een project dat een vervolg kreeg met L’ Étranger/One Man without a Cause (2013/14) en De Soprano’s (2014, i.s.m. Opera Zuid). In 2015 gevolgd door Extremalism, een eerste samenwerking tussen ICK en het Ballet National de Marseille waarbij 30 dansers op het toneel stonden. Extremalism ging in theater Carré in Amsterdam in première tijdens het Holland Festival 2015.

lees meer

next

voorstellingen

ga naar agenda