Andrea Božić

Andrea Božić is een in Amsterdam gevestigde choreograaf. Zij studeerde moderne dans in Kroatië en behaalde daar tevens een graad in Comparative Literature and English. In Nederland studeerde zij in 1999 af aan de School voor Nieuwe Dansontwikkeling (SNDO) en in 2005 bij Dance Unlimited (nu: Amsterdam Master of Choreography). Ze maakt interdisciplinair werk waarbij zij sinds 2005 samenwerkt met videokunstenaar Julia Willms en componist Robert Pravda. In haar voorstellingen, installaties en actions, botsen film, dans, muziek, video en nieuwe media met elkaar.

Andrea Božić is de eerste die als artist in residence bij het International Choreographic Arts Centre (ICK) is uitgenodigd. Voor artistiek leiders Emio Greco en Pieter C. Scholten ligt de motivatie voor hun keuze in een “sterke artistieke connectie, gepaard aan wederzijdse nieuwsgierigheid en empathie”. Greco en Scholten ontmoetten Bozic voor het eerst in 2005, toen zij deelnam aan een door Emio Greco | PC verzorgde Gasthuissessie over Dante’s Inferno. Sindsdien hebben zij haar ontwikkeling tot ervaren theatermaker nauwlettend gevolgd en ze zijn in het bijzonder gegrepen door de manier waarop zij in haar werk omgaat met nieuwe media, en de grenzen van film, video en choreografie doet vervagen.

Sinds de start van de residence periode in oktober 2009 werkte Božić onder meer aan een Cover van Yvonne Rainers Trio A; maakte zij in opdracht van ICK een schets, Double Points: Paradiso en presenteerde zij in het ICK Event in december 2009 haar Beginning.  Op 11 september 2010 ging haar voorstelling Mars Landing in prèmiere in Frascati in Amsterdam. In januari 2012 gaat haar nieuwe productie in prèmiere waarvoor ze zal werken met het voltallige dansers ensemble van Emio Greco | PC. Een interview met Andrea Božić (najaar 2010):
 
In hoeverre verschilt het werken binnen de Gastkunstenaars pijler van het werken binnen een werkplaatsstructuur – voel je inderdaad dat je met een langere adem en met minder druk kan onderzoeken/experimenteren?
In de afgelopen maanden ben ik net gaan ontdek-ken wat Emio Greco | PC en ICK nu precies zijn en heb ik de mensen en de activiteiten leren kennen. Ik ben tegelijkertijd hard bezig geweest met een paar van mijn producties die al gedeeltelijk of geheel met andere coproducenten of opdrachtgevers waren gedefinieerd voordat deze residency plannen zich ontwikkelden. Dus het was een behoorlijk drukke tijd wat betreft producties. Maar intussen ben ik wel een dialoog gestart met het team van ICK en hoop ik binnenkort de daarin uitgezette lijnen, met wat meer ruimte voor onderzoek, op verschillende niveaus verder te ontwikkelen.

Wat wel heel nieuw voor me was, was de opdracht een schets te maken op het thema van het paradijs: Double Points: Paradiso. Normaal gesproken zou ik niet gedacht hebben dat ik in twee weken met iets presentabels zou kunnen komen. Dit was een interessante en uitdagende uitnodiging en de uitkomst was voor mijn gevoel verrassend en nieuw binnen mijn praktijk. Dit soort dialogen wil ik in de toekomst zeker ook aangaan.

De opzet van de residency is dat de uitgenodigde kunstenaar bij alle verschillende pijlers van ICK betrokken is – werpt dat voor jouw eigen kijk op de dingen al vruchten af? Hoe heb je bijvoorbeeld jouw betrokkenheid bij het Inside Movement Knowledge
onderzoek ervaren en wat merk je van de educatie activiteiten binnen de Academie?
Ik bezocht het IMK lab deze lente als gast. Mijn bezoek was vooral gericht op een project over documentatie met het Nederlands Instituut voor Mediakunst (NIMk). Ik vond het erg stimulerend om hun documentatievoorstel voor Emio Greco | PC’s voorstelling Extra Dry te bestuderen en bespreken. Dat gaf me direct en indirect een idee over manieren om met Emio Greco | PC samen te werken en  ́ook bood het voedsel voor discussies over zaken als communi- catie, het overbrengen van kennis en documentatie van het werkproces. Zaken die ik direct kan relateren aan mijn eigen werk.

Met Bertha Bermúdez heb ik intussen een aantal ontmoetingen gehad om over de educatieve tak van de Academie te spreken en langzaamaan begin ik ideeën te krijgen over hoe ik sommige van die activiteiten aan mijn eigen praktijk kan koppelen. Wat naar voren komt is dat de Academie eigenlijk werkt vanuit een gegeven structuur en benaderingswijze, en voor mij is het erg belangrijk om mijn eigen kern daaraan te kunnen relateren. Dit is ook waar we het in de voorbereiding voor het Academie programma Praktische Dramaturgie, waar ik ook coaching zal geven, uitgebreid over hebben. Voor mij is het feit dat er al een geschiedenis en een structuur is van hoe de dingen gedaan worden dus tegelijkertijd een uitdaging en een interessant vertrekpunt.

Hoe zeer is het voor jou van belang dat je in de nabijheid van andere kunstenaars – Pieter/Emio maar ook andere ICKers en artists en passant – kunt creëren?
Tot dusverre vind ik dit het meest interessante model van artistieke uitwisseling: het aan iets werken binnen een open-deuren structuur van parallelle activiteiten. Het IMK lab was op eenzelfde manier gestructureerd, en dat leek erg goed te werken. Ik hoop dat we een manier kunnen vinden om onze drukke schema’s op elkaar af te stemmen, opdat dit soort bezoeken wat intensiever plaats kunnen vinden.

Je hebt nu in twee projecten gewerkt met dansers van Emio Greco | PC. Heeft dat voor jou voor een (meer) waarde gecreëerd, heeft het iets toegevoegd aan het werk, aan je werkwijze? Zoals Pieter | Emio het lichaam van hun dansers eerst willen ontdoen van allerlei invloeden – als het ware een tabula rasa creëren, zo heb ook jij nu te maken met heel specifiek gerichte lichamen/geesten, die je iets heel anders laat doen dan ze gewend zijn.
Het was fantastisch om met Neda en Dereck te werken. En inderdaad, het feit dat zij met Emio Greco | PC werken, en dat dit zichtbaar is in het lichaam, is een uitdaging voor me geweest. Aan de ene kant, is het geweldig om te werken met de energie die ze meebrengen, aan de andere kant is mijn benadering van performativiteit en de toestand van het lichaam een heel andere dan die van Emio Greco | PC, terwijl deze benadering heel essentieel is voor het werk dat ik doe. Deze tegenstelling is het meest merkbaar wanneer Neda en Dereck snel moeten schakelen van het een naar het ander wanneer ze tegelijk met mij repeteren en met Emio Greco | PC op tour zijn. Ik zou het leuk vinden om binnenkort een lab te organiseren met alle dansers van Emio Greco | PC, waarin we dan werken aan fysicaliteit en manieren om aanwezig te zijn op het toneel die komen vanuit het soort werk dat ik maak.

De residentie wordt ondersteund door Frascati, die Božić werk in het verleden hebben geproduceerd en blijven ondersteunen.