HELL

De afgelopen jaren hebben Emio Greco en Pieter C. Scholten hun aandacht gericht op de relatie tussen hun specifieke danstaal met theater, opera en hedendaagse muziek. Met een vanuit die ervaringen hernieuwde visie, leggen zij in HELL voor het eerst sinds Rimasto Orfano (2002) weer het accent op de taal van het lichaam. Zo keren zij terug naar het vertrekpunt van hun samenwerking, echter zonder de verwachting de zaken nog in dezelfde staat aan te treffen.

In HELL graven zij diep in de verschillende lagen van de dans, onderzoeken zij de componenten van verschillende dansvormen en bekijken zij hoe deze gelezen en gedecodeerd kunnen worden. Een zoektocht om de grenzen van de fysieke identiteit te verleggen en het onvoorspelbare lichaam van haar ketenen te ontdoen.

In het creatieve proces worden de bestaande connotaties en associaties van het thema hel opengebroken, afgebroken en vervolgens in een nieuwe betekenis weer opgebouwd. Greco en Scholten vinden inspiratie in de beeldende kunsten, muziek en literatuur, meer specifiek in Dante’s Inferno en het allegro con brio uit Beethoven’s Vijfde. Door het perspectief op het bestaande historische gedachtegoed te kantelen, ontstaan nieuwe ingangen in existentiële kwesties.

Productie - Emio Greco | PC Co-productie - Théâtre de la Ville, Parijs (F); Festival Montpellier Dance 2006, Montpellier (F); Maison de la Culture d’Amiens, Amiens (F); barbicanbite07, Londen (GB); Cankarjev Dom, Ljubljana (SLO); Julidans 2006, Amsterdam (NL)

"Wanneer het spiernaakte ensemble onder de kaleboom bijeengeschaard is als een groep Adams en Eva’s, en dan in bewegen uitbarst op de tonen van Beethoven’s vijfde symfonie, vormen zij een levensecht schilderij van Hieronymus Bosch door middel van een minimalistische sensibiliteit. Hun lichamen – in kaal wit, koel blauw of gouden licht – zijn tegelijkertijd ongegeneerd puur, en gemerkt met de tekens en de musculatuur van hun fysieke voorkomen. In HELL zijn deze lichamen, zo tot hun essentie teruggebracht, de pijn en de extase van de hele mensheid. En waar het lichaam overheerst – precies zoals het christendom de hel en de daarin achtergelatenen voorstelt – daar is geen plaats voor genade en rede, en zo voelt ook Greco’s HELL."
Camille LeFevre – Star Tribune Minneapolis, 4 mei 2007

"Zie hier het grote circus van de dans, geobsedeerd door perfectie, virtuositeit en het genot voorbij de pijn. Het is geplaveid met herinneringen aan het klassieke vocabulaire, de bron van Emio Greco’s vorming die hij weet om te buigen zoals men een metalen naamplaatje verbuigt. Hell voegt pracht en praal toe aan het oeuvre van het duo."
Rosita Boisseau – Le Monde – 14 december 2006

Naast de dansvoorstelling heeft EG | PC een begeleidend magazine  uitgebracht. In het magazine seven risorgimento for HELL wordt inzicht geboden in het conceptuele maakproces van de voorstelling en worden de fundamentele thema's ervan door middel van tekst en beeld verkent. Klik hier voor meer informatie over deze publicatie.