The Assassin Tree

Op uitnodiging van Brian McMaster, die in 2006 zijn laatste jaar als directeur van het Edinburgh International Festival beleefde, regisseerden Emio Greco en Pieter C. Scholten de nieuwe opera: The Assassin Tree. In 2003 bracht McMaster Emio Greco | PC en Opera North uit Leeds al eens samen, waaruit de succesvolle en vernieuwende versie van de opera Orfeo ed Euridice voortkwam. Nu gaf McMaster voor het Edinburgh International Festival 2006 de kans aan de jonge Schotse componist Stuart MacRae en de prijswinnende dichter Simon Armitage om een geheel nieuwe opera te presenteren.

The Assassin Tree werd uitgevoerd door zangers Gillian Keith , Paul Whelan, Peter van Hulle en Colin Ainsworth, en door de Britten Sinfonia onder leiding van gastdirigent Garry Walker van The Royal Scottish National Opera.

Greco en Scholten zetten in hun regie het onderzoek van de betekenis van dans als noodzakelijk element binnen het muziektheater door. Hoewel er geen dansers van het gezelschap betrokken waren, brachten zij wel hun eigen team van ontwerpers binnen het project: Henk Danner (licht), Joost Rekveld (video) en Clifford Portier (kostuums).

"De indruk van een formeel ritueel wordt versterkt door een hiëratische productiestijl, waarin de dans centraal staat. Emio Greco en Pieter C. Scholten choreograferen zelfs de kleinste beweging; vaak schaduwen de mensen elkaars bewegingen exact, als in een spiegel. Het werk wordt bijna een ballet. Zij hebben ook het toneelbeeld ontworpen, met een hoge lichtstellage als boom van Diana en smalle zilveren platen als de bomen van het bos, alles sfeervol verlicht door Henk Danner."  - Raymond Monelle – The Independent – augustus 2006

"Deze productie was een waar genot: fantastisch toegewijde zang (met name Gillian Keith als Diana) en werkelijk geweldig spel van de Britten Sinfonia onder leiding van Garry Walker. Emio Greco’s elegante, abstracte sprongen en spiertrekkingen waren betoverend als altijd, net als de kalligrafieën die zijn voeten op de vloer trokken nadat hij zijn voeten in water had gedoopt. De compositie van Stuart McRae was dynamisch en expressief, en verliep als een opera in z’n achteruit, beginnend met de dynamische climax en eindigend met stilte. De twist in het verhaal werd geopenbaard in een roerend a capella duet van tenor en bariton. Bovenal was het inspirerend om een dergelijke totale overtuiging en overgave te zien achter een nieuwe schepping." - Sarah Mohr-Pietsch – festival diary 2006 – bron: http://www.bbc.co.uk