Het stuk is een synthese van eerdere onderzoekingen en een nieuw begin waarin zes dansers vooruit gaan, terugtrekken en hergroeperen in hun zoeken tussen controle en chaos, het collectieve en hun individualiteit.
Voor het eerst gebruiken Greco en Scholten materiaal van één specifieke hedendaagse componist naast een soundscape.
Michael Gordon's uitgesproken compositie voegt een dynamisch element toe aan het werk; ze benadrukt en markeert de contrasten in de behoefte aan stilte en bezinning.
"Als altijd is de choreografie van Greco verbijsterend. Geladen met een ongewone dramatische spanning. Het is een dans die de grenzen verlegt tussen hedendaagse en klassieke formaliteit teneinde het lichaam te laten spreken." - Elke van Campenhout -- De Standaard
"Greco’s choreografie omvat ook een droeve kant, belichaamd in de menselijke hunkering naar zowel onderscheiding en deelgenootschap. Steeds weer werpen de dansers zich op in uitdagende poses, laten dan hun ogen steels opzij blikken om te zien of zij gelijk opgaan met de anderen. Zij maken voortdurend zelfbewuste aanpassingen, een voet meer uitdraaiend, een arm iets hoger tillend, altijd zoekend naar aanvaarding." - Brangien Davis -- The Seattle Times