

© Jørgen Koopmanschap
Emio Greco en Pieter C. Scholten werken sinds 1995 samen in hun gemeenschappelijke zoektocht naar nieuwe dansvormen. Emio Greco (IT) volgde zijn dansopleiding aan het Centre de Danse International Rosella Hightower in Cannes, en begon zijn danscarriere bij het Ballet Antibes Cote d’Azur, onder leiding van Patrick Tridon. Van 1993 tot 1996 danste Greco in het werk van beeldend kunstenaar en regisseur Jan Fabre en van 1996 tot 1998 werkte hij aan verschillende producties samen met de Japanse choreograaf Saburo Teshigawara. Pieter C. Scholten (NL) studeerde drama en regisseerde aanvankelijk theatervoorstellingen over historische personages zoals Oscar Wilde, Yukio Mishima en Pier Paolo Pasolini. Hij werkte met verschillende choreografen als dansdramaturg. In 1995 ontwikkelde hij de Dance Instants, korte ‘work-in-progress’ projecten voor choreografen en dansers. Voor beide kunstenaars is de zoektocht naar een nieuwe dramaturgie van het lichaam een belangrijke drijfveer.
Vanuit de nieuwsgierigheid naar het lichaam en haar innerlijke motieven creërden zij in 1996 hun eerste gezamenlijke werk: de solo Bianco die het eerste deel werd van de trilogie Fra Cervello e Movimento. In datzelfde jaar schreven zij een manifest dat ingaat op 7 dansprincipes en hun invloed op het lichaam en de toeschouwer. Eveneens in 1996 richtten ze het dansgezelschap Emio Greco | PC op. Vanaf het begin is het meer dan alleen een dansgroep: het gezelschap staat voor een bredere stellingname over het bewustzijn van het lichaam. Het initieerde salons rondom het thema Dance & Discourse, ontwikkelde een afdeling die onderzoek doet naar archivering en notatie van lichaamsbeweging en heeft een educatief programma opgezet onder de naam Accademia Mobile. Regelmatig nodigen zij kunstenaars uit om deel te nemen aan een artistieke dialoog.
Op organische wijze groeide Emio Greco | PC uit tot het International Choreographic Arts Centre (ICK) waarvoor Greco & Scholten in 2009 officieel het startsein gaven.